22 października

Jak zostać dawcą krwi we Francji?

Dziś temat bardzo, ale to bardzo ważny. Gdy mieszkałam w Polsce starałam się w miarę regularnie oddawać krew od kiedy ukończyłam 18 lat. Po przeprowadzce do Francji niestety przestałam. Zawsze myślałam sobie, pojadę do domu to tam oddam, w końcu gdy przyjeżdżałam okazywało się, że z różnych powodów nie było to możliwe. A do francuskiego punktu krwiodawstwa jakoś nigdy nie było mi po drodze. Wydawało mi się, że to będzie strasznie skomplikowane... Tymczasem oddanie swojej krwi jest chyba najprostszym sposobem na uratowanie czyjegoś życia. Jeśli chcecie dowiedzieć się jak sprawa ma się we Francji i czym różni się oddawanie krwi tutaj od robienia tego w Polsce przeczytajcie koniecznie ciąg dalszy. Może zainteresuje Cię też to, jak zostać Stróżem Życia, czyli potencjalnym dawcą szpiku we Francji.

Jak wygląda oddanie krwi we Francji?

W sumie to bardzo podobnie do tego, jak wygląda to w Polsce, choć jest kilka różnic. Przychodzimy do punktu krwiodawstwa o dogodnej nam porze, oczywiście po wartościowym posiłku (nigdy nie oddajemy krwi głodni!). Możemy też oddać krew w czasie specjalnych akcji (na uczelni, w pracy, podczas dni dawcy, itp). Rejestrujemy się i dostajemy ankietę do wypełnienia (jeśli chcecie się z nią zapoznać kliknijcie tutaj). Jeśli potrzebujesz trochę francuskich słówek, pomocnym może być ten wpis.

Ankieta 

Podstawowe różnice, które udało mi się wyłapać to to, że:
- kobiety nie są wypytywane o to, kiedy ostatnio miały okres (nie ma ograniczeń pod tym względem gdy chcemy oddawać krew),
- mężczyźni odbywający stosunki homoseksualne nie mogą być dawcami (temat kontrowersyjny, wywołujący protesty środowisk LGBT, więcej info: FR / PL), 
- możemy zaznaczyć czy wszystko zrozumieliśmy oraz czy potrzebujemy dodatkowych wyjaśnień, mamy jakieś pytania,
- dostajemy też dokument, gdzie decydujemy czy zgadzamy się na to, by w przypadku gdy krew nie zostanie przekazana jakiemuś biorcy, to zgadzamy się aby była wykorzystana w inny sposób (głównie chodzi o prowadzenie badań naukowych).

Badanie lekarskie

Kolejnym etapem jest wizyta u lekarza. On sprawdza naszą ankietę, zadaje kilka dodatkowych pytań czy oby na pewno nie było jakichś problemów i ryzyka zakażenia, ze 2-3 razy dopytuje się czy na pewno my, ani nasz partner, nie mamy przypadkowych kontaktów seksualnych, sprawdza ciśnienie i puls, oraz naszą wagę (niedowaga wyklucza dawcę). Wszystko wklepuje w bazę danych w komputerze.

Oddanie krwi

Po przejściu badania przechodzimy na salę dawców, gdzie pielęgniarka najpierw zrobi nam szybki test na hematokryt (wykluczenie anemii). Jeśli będzie ok, to możemy oddać naszą krew :)

Różnice:
- przed oddaniem miejsce nakłucia jest wielokrotnie dezynfekowane różnymi środkami i trwa to dobre kilka minut (w Polsce oczywiście też ma miejsce ten etap, ale jest zdecydowanie krótszy),
- po oddaniu zamiast plastra, który później ciężko odkleić, ramię jest zaopatrywane w coś w rodzaju "piankowego" bandaża

Regeneracja

Następnie czas na posiłek regeneracyjny. Przychodząc rano będzie to croissant, pain au chocolat (francuskie słodkie wypieki) i sok, przychodząc popołudniu otrzymamy ciepły posiłek.  Zła wiadomość dla czekoladoholików, nie dostaniemy 8 czekolad :( Ale przecież nie to się liczy ;)

Ważne

- we Francji nie dostaniemy na ten dzień zwolnienia do pracy
- potrzebne dokumenty to dowód tożsamości, nie potrzebujemy carte vitale
- mężczyźni mogą oddawać krew 6 razy do roku, a kobiety 4 razy do roku. W obu przypadkach zachowane muszą zostać min. dwa miesiące przerwy między kolejnymi donacjami
- oprócz krwi oddać możemy również tylko osocze lub płytki krwi (trwa to nieco dłużej)
- jeśli w ciągu dwóch tygodni od oddania krwi poczujemy się bardzo źle (gorączka, objawy grypopodobne) należy skontaktować się z centrum krwiodastwa
- jeśli poczujemy się bardzo źle po samym oddaniu również kontaktujemy się z centrum
- przy drugim oddaniu krwi zostanie nam wydana legitymacja dawcy krwi, zaś po pierwszym dostaniemy list z podziękowaniem :)

Pamiętaj: Każdy dawca krwi jest bohaterem!



Spodobał Ci się wpis i chcesz więcej? Zapisz się na francuski newsletter w berecie
lub zajrzyj na
Copyright © 2016 Madou en France , Blogger